Wszystko Tobie dziś oddaję (Ś.P. 220) – Judson Wheeler van de Venter

Wszystko “Tak więc każdy z was, który się nie wyrzeknie wszystkiego, co ma, nie może być uczniem moim”
(Łuk. 14:33)

Judson Wheeler van de Venter (1855-1939) nie od zawsze pragnął być duchownym. Według jego oświadczenia, interesowała go sztuka. W tym kierunku zdobył wyższe wykształcenie i wykładał w pewnej szkole. Mógł w ten sposób finansować swoje hobby – kreślenie i malarstwo. Później nadzorował kształcenie w szkołach publicznych w Pensylwanii. W tym czasie w jego kościele przebiegała ewangelizacja. Judson lubił pomagać przy usłudze duszpasterskiej. Był w tym kierunku uzdolniony. Przyjaciele doradzali mu, by zaniechał wykładania sztuki i podjął się służby ewangelisty. Pięć lat wahał się pomiędzy powołaniem ewangelisty a karierą w dziedzinie sztuki.

Pieśń “Wszystko Tobie dziś oddaję” (Ś.P. 220) została napisana, kiedy van de Venter prowadził spotkania w East Pal­es­tine, w stanie Ohio, w domu George’a Sebringa Jak sam opowiedział swą historię:

„W końcu nadeszła decydująca godzina i wyrzekłem się wszystkiego. Rozpoczął się nowy dzień w moim życiu. Stałem się ewangelistą, odkryłem w głębi mojej duszy talent, który dotychczas nie był mi znany. Bóg miał w moim sercu jedną pieśń skrytą, a kiedy się dotknął delikatnej struny polecił mi śpiewać pieśni, których przedtem nigdy nie śpiewałem.”

Artykuł m.in. na podstawie książki “Jak powstawały pieśni ze ‘Śpiewnika Pielgrzyma’” – pod redakcją Andrzeja Byrta oraz http://www.cyberhymnal.org/htm/i/s/isurrend.htm.

Wszystko Tobie dziś oddaję

1. Wszystko Tobie dziś oddaję,
Wszystko twoim musi być;
Chcę Cię, Jezu, kochać zawsze,
W obecności Twojej żyć.

Ref: Wszystko daję dziś,
Wszystko daję dziś,
Jezusowi memu Zbawcy,
Wszystko daję dziś.

2. Wszystko Tobie dziś oddaję,
Do nóg twoich skłaniam się;
Radość świata zapomniana,
Uchwyć, Jezu, uchwyć mię!

3. Wszystko Tobie dziś oddaję,
Zlej Świętego Ducha chrzest,
Uczyń mię zupełnie Twoim,
Daj mi poznać, żeś mój jest!

4. Wszystko Tobie dziś oddaję,
Teraz czuję święty żar,
Doskonałą radość w Tobie,
Niewymownej łaski dar.

1

2

3

zgłoś niedziałający link

Cytat dnia

"Powstań, wietrze z północy, i zerwij się, wietrze z południa, przewiej mój ogród, niech się rozpłynie jego woń balsamiczna." Drogi Czytelniku, czyś wniknął już w sens tej modlitwy? Główna treść jej zawiera się w fakcie, że cudne aromaty mogą być skryte w roślinach, podobnie jak dary łaski Bożej mogą znajdować się w chrześcijaninie i nie być używane, a nawet pozostać niedorozwinięte w sercu wierzącego. Wiele jest na świecie różnych roślin religijnej natury, lecz otoczenie ich nie oddycha aromatami Bożej miłości i Jego dzieł. Te same wiatry wieją na osty i na pachnące rośliny, lecz tylko jedne z nich wydają wspaniałą woń. Pochodnie goreją najmocniej, kiedy wiatr rozdmuchuje jej płomień, podobnie i jałowiec najpiękniej pachnie, gdy go wrzucimy w ogień. Również i najlepsze cechy chrześcijanina często objawiają się pod naporem północnego wiatru cierpień i niepowodzeń. Skruszone serce częściej niż inne wydaje woń miłą Bogu. Ofiarą Bogu miłą jest duch skruszony. (Ps 51,19)" Pnp. 4,16 (cytaty pochodzą z Biblii Warszawskiej)

Transmisja nabożeństwa

Lista transmisji

  • KZ w Wejherowie - niedziela 10.30

(alternatywny link)

(link dla osób ze słabym wzrokiem)

Losowy utwór

Mighty to save (Dość mocny by zbawić)