Wszystko Tobie dziś oddaję (Ś.P. 220) – Judson Wheeler van de Venter

Wszystko “Tak więc każdy z was, który się nie wyrzeknie wszystkiego, co ma, nie może być uczniem moim”
(Łuk. 14:33)

Judson Wheeler van de Venter (1855-1939) nie od zawsze pragnął być duchownym. Według jego oświadczenia, interesowała go sztuka. W tym kierunku zdobył wyższe wykształcenie i wykładał w pewnej szkole. Mógł w ten sposób finansować swoje hobby – kreślenie i malarstwo. Później nadzorował kształcenie w szkołach publicznych w Pensylwanii. W tym czasie w jego kościele przebiegała ewangelizacja. Judson lubił pomagać przy usłudze duszpasterskiej. Był w tym kierunku uzdolniony. Przyjaciele doradzali mu, by zaniechał wykładania sztuki i podjął się służby ewangelisty. Pięć lat wahał się pomiędzy powołaniem ewangelisty a karierą w dziedzinie sztuki.

Pieśń “Wszystko Tobie dziś oddaję” (Ś.P. 220) została napisana, kiedy van de Venter prowadził spotkania w East Pal­es­tine, w stanie Ohio, w domu George’a Sebringa Jak sam opowiedział swą historię:

„W końcu nadeszła decydująca godzina i wyrzekłem się wszystkiego. Rozpoczął się nowy dzień w moim życiu. Stałem się ewangelistą, odkryłem w głębi mojej duszy talent, który dotychczas nie był mi znany. Bóg miał w moim sercu jedną pieśń skrytą, a kiedy się dotknął delikatnej struny polecił mi śpiewać pieśni, których przedtem nigdy nie śpiewałem.”

Artykuł m.in. na podstawie książki “Jak powstawały pieśni ze ‘Śpiewnika Pielgrzyma’” – pod redakcją Andrzeja Byrta oraz http://www.cyberhymnal.org/htm/i/s/isurrend.htm.

Wszystko Tobie dziś oddaję

1. Wszystko Tobie dziś oddaję,
Wszystko twoim musi być;
Chcę Cię, Jezu, kochać zawsze,
W obecności Twojej żyć.

Ref: Wszystko daję dziś,
Wszystko daję dziś,
Jezusowi memu Zbawcy,
Wszystko daję dziś.

2. Wszystko Tobie dziś oddaję,
Do nóg twoich skłaniam się;
Radość świata zapomniana,
Uchwyć, Jezu, uchwyć mię!

3. Wszystko Tobie dziś oddaję,
Zlej Świętego Ducha chrzest,
Uczyń mię zupełnie Twoim,
Daj mi poznać, żeś mój jest!

4. Wszystko Tobie dziś oddaję,
Teraz czuję święty żar,
Doskonałą radość w Tobie,
Niewymownej łaski dar.

1

2

3

zgłoś niedziałający link

Cytat dnia

"On znosił to w pokorze i nie otworzył swoich ust." Wiele trzeba łaski, aby w Duchu Chrystusowym znieść wynikłe z jakiegoś powodu nieporozumienia lub z miłością ustosunkować się do niesprawiedliwego osądzenia. Nic tak nie kształci charakteru człowieka wierzącego jak to, gdy o nim rozgłaszają złe pogłoski, na które nie zasłużył. Jest to jak potarcie pilnika, który sprawdza czy jesteśmy prawdziwie złotym czy tylko pozłacanym Bożym narzędziem. Bywają ludzie, których ponosi chęć pomszczenia się za swoje osobiste krzywy i prześladowania, skazują się tym samym przez całe swoje życie na stałe, uporczywe zapasy. Życie ich staje się podobne do gniazda os. Mogą osy rozpędzić, ale na pewno ucierpią od ich żądeł i nic nie otrzymają w zamian, bo ich mód jest nie wart tego wysiłku. Gdybyśmy tylko uświadomili sobie jakie błogosławieństwa ukryte są w naszych doświadczeniach, powiedzielibyśmy jak Dawid, gdy mu złorzeczył Szimeji: Zaniechajcie go, niech złorzeczy, gdyż Pan mu tak kazał. Może Pan wejrzy na moją nędzę i przywróci mi szczęście w zamian za jego dzisiejsze złorzeczenie.(2 Sm 16,10-11) Niechaj Ten, który gdy mu złorzeczono, nie odpowiadał złorzeczeniem, gdy cierpiał, nie groził, lecz poruczał sprawę temu, który sprawiedliwie sądzi (1 P 2,23), daruje nam mocy swego Ducha, abyśmy umieli znosić z pokorą niemiłe doświadczenia." Iz. 53,7

Transmisja nabożeństwa

Lista transmisji

  • KZ w Wejherowie - niedziela 10.30

(alternatywny link)

(link dla osób ze słabym wzrokiem)

Losowy utwór

Zmartwychwstał Pan (All heavens declares)