Wszystko Tobie dziś oddaję (Ś.P. 220) – Judson Wheeler van de Venter

Wszystko “Tak więc każdy z was, który się nie wyrzeknie wszystkiego, co ma, nie może być uczniem moim”
(Łuk. 14:33)

Judson Wheeler van de Venter (1855-1939) nie od zawsze pragnął być duchownym. Według jego oświadczenia, interesowała go sztuka. W tym kierunku zdobył wyższe wykształcenie i wykładał w pewnej szkole. Mógł w ten sposób finansować swoje hobby – kreślenie i malarstwo. Później nadzorował kształcenie w szkołach publicznych w Pensylwanii. W tym czasie w jego kościele przebiegała ewangelizacja. Judson lubił pomagać przy usłudze duszpasterskiej. Był w tym kierunku uzdolniony. Przyjaciele doradzali mu, by zaniechał wykładania sztuki i podjął się służby ewangelisty. Pięć lat wahał się pomiędzy powołaniem ewangelisty a karierą w dziedzinie sztuki.

Pieśń “Wszystko Tobie dziś oddaję” (Ś.P. 220) została napisana, kiedy van de Venter prowadził spotkania w East Pal­es­tine, w stanie Ohio, w domu George’a Sebringa Jak sam opowiedział swą historię:

„W końcu nadeszła decydująca godzina i wyrzekłem się wszystkiego. Rozpoczął się nowy dzień w moim życiu. Stałem się ewangelistą, odkryłem w głębi mojej duszy talent, który dotychczas nie był mi znany. Bóg miał w moim sercu jedną pieśń skrytą, a kiedy się dotknął delikatnej struny polecił mi śpiewać pieśni, których przedtem nigdy nie śpiewałem.”

Artykuł m.in. na podstawie książki “Jak powstawały pieśni ze ‘Śpiewnika Pielgrzyma’” – pod redakcją Andrzeja Byrta oraz http://www.cyberhymnal.org/htm/i/s/isurrend.htm.

Wszystko Tobie dziś oddaję

1. Wszystko Tobie dziś oddaję,
Wszystko twoim musi być;
Chcę Cię, Jezu, kochać zawsze,
W obecności Twojej żyć.

Ref: Wszystko daję dziś,
Wszystko daję dziś,
Jezusowi memu Zbawcy,
Wszystko daję dziś.

2. Wszystko Tobie dziś oddaję,
Do nóg twoich skłaniam się;
Radość świata zapomniana,
Uchwyć, Jezu, uchwyć mię!

3. Wszystko Tobie dziś oddaję,
Zlej Świętego Ducha chrzest,
Uczyń mię zupełnie Twoim,
Daj mi poznać, żeś mój jest!

4. Wszystko Tobie dziś oddaję,
Teraz czuję święty żar,
Doskonałą radość w Tobie,
Niewymownej łaski dar.

1

2

3

zgłoś niedziałający link

Cytat dnia

"A była tam Maria Magdalena i druga Maria; siedziały one naprzeciw grobu." Jakże niedorzeczny jest smutek! Nie przyjmuje on żadnych porad, nie ma ochoty się uczyć i nie chce nabyć rozumu... Te zasmucone siostry siedząc naprzeciw grobu na pewno nie miały na widoku przyszłości i niedzielnego poranka. One nie widziały dalej niż wyrażały to słowa: wzięli Pana mego... One widziały tylko ziarno, które wpadło w ziemię i niczego nie rozumiały. Tymczasem, to o co uważały za koniec było tak naprawdę początkiem. Podobne przeżycia są czasem naszym doświadczeniem. Bywa, że podobnie jak obie Marie siedzimy w ogrodzie naprzeciw grobu i mówimy: Wszystko przepadło, to nie do naprawienia, nie ma już nadziei. Tymczasem, bardzo często w chwili najgłębszego utrapienia i cierpienia oczekuje na nas Zmartwychwstanie! Tam, gdzie widzimy tylko śmierć, spotyka się z nami żywy Chrystus. Tam, gdzie według naszego zrozumienia kończy się wszelka nadzieja, objawia się początek życia i obfitość owocu. Bóg nawiedza nas w naszym smutku, oświeca kwiatami radości i upiększa według własnego uznania. Być może kwiaty te nie są w naszym guście, nie takie, jakie chcielibyśmy mieć w naszym bukiecie, lecz są to kwiaty pochodzące prosto z ojcowskiego serca: miłość, nadzieja, radość, pokój - te kwiaty upiększają każdą mogiłę głęboko skrytą w sercu wierzącego. " Mat. 27,61

Transmisja nabożeństwa

Lista transmisji

  • KZ w Wejherowie - niedziela 10.30

(alternatywny link)

(link dla osób ze słabym wzrokiem)

Losowy utwór

Kiedy wieczny dzień zaświta