Warownym Grodem (Ś.P. 536) – Marcin Luter (Martin Luther)

Warownym Marcin Luter (1483-1546) niemiecki reformator religijny, teolog i inicjator reformacji, mnich augustiański, doktor teologii.

17 czerwca 1505 roku Marcin Luter wstąpił do zakonu augustianów. Bezpośrednią przyczyną takiej decyzji było – według relacji Lutra – ślubowanie, które złożył w śmiertelnej trwodze, powalony na ziemię piorunem podczas burzy pod Stotternheim 2 lipca tegoż roku. Bez wątpienia decyzję tę poprzedzały wcześniejsze duchowe rozterki. Na jego decyzję wpłynęła zapewne świadomość grzechu i obawa przez Sądem Ostatecznym.

31 października 1517 roku, nie przeciwko samym odpustom, ale takim właśnie nadużyciom, ogłosił Marcin Luter swoich 95 tez wzywając do dysputy nad nimi. Zgodnie z utrwaloną legendą, zanim wysłał swoje tezy do biskupów niemieckich wpierw przybił je w przedsionku kościoła zamkowego w Wittenberdze. Luter odrzucił możliwość kupienia łaski Bożej.

Życie i działalność religijna Marina Lutra zgodna była ze zdaniem, które wypowiedział na posiedzeniu Sejmu w Wormacji  - “Odwołać nie mogę, chyba by mi kto z Pisma Świętego dowiódł, że błądziłem. (…) Tu stoję inaczej nie mogę, niech mi Bóg dopomoże. Amen”.

Pomimo, że nie brał czynnego udziału w wystąpieniach religijnych i społeczno-politycznych, a jedynie pisał polemiki i katechezy, skupił wokół swojej idei całą opozycję Kościoła katolickiego. Przełożył Biblię na język niemiecki, był autorem Postylli Domowej, Małego i Dużego katechizmu, Artykułów szmalkaldzkich oraz wielu pieśni kościelnych.

Podstawę jego nauki stanowią hasła:

  • sola scriptura – jedynie Pismo
  • sola fide – jedynie wiara
  • sola gratia – jedynie łaska
  • solus Christus – jedynie Chrystus
  • solum Verbum – jedynie Słowo

Pieśń “Warownym grodem jest nasz Bóg” (Ś. P. 536) napisana prawdopodobnie w 1529 roku przez Marcina Lutra stała się hymnem Reformacji. Pieśń ta jest parafrazą Psalmu 46. Pieśń do dzisiaj jest chętnie śpiewana podczas nabożeństw w większości kościołów protestanckich. Zawsze towarzyszy ona uroczystościom z okazji Święta Reformacji 31 października.

Istnieją cztery hipotezy dotyczące historii hymnu pieśni:

  • według luterańskiej tradycji została ułożona w trakcie podróży na sejm Rzeszy w Augsburgu,
  • była hołdem dla przyjaciela Lutra – Leonhard’a Kaiser’a, który został stracony 16 sierpień, 1527,
  • wg Jean-Henri Merle d’Aubigné pieśń ta śpiewana przez niemieckich książąt luterańskich, gdy wchodzili do sejmu Rzeszy w Augsburgu w 1530 roku,
  • została napisana w związku z Sejmem w Spirze (1929), na którym niemieccy książęta luterańscy złożyli protest cesarzowi Karolowi V, który chciał wymusić Edykt Wormacki (1521)

Na podstawie artykułów http://pl.wikipedia.org/wiki/Warownym_grodem_jest_nasz_B%C3%B3g, http://pl.wikipedia.org/wiki/Marcin_Luter i http://en.wikipedia.org/wiki/A_Mighty_Fortress_Is_Our_God

Warownym grodem

1. Warownym grodem jest nasz Bóg, Orężem nam i zbroją!
On nas wybawia z wszelkich trwóg, Co nas tu niepokoją.
Stary, chytry wróg Czyha, By nas zmógł,
Moc i złości rój On na nas wiedzie w bój;
Na ziemi któż mu sprosta?

2. My złego nie zdołamy zmóc, Wnet zginąć by nam trzeba,
Lecz walczy za nas chrobry Wódz, Sam Bóg Go zesłał z nieba.
Kto On? – pytasz się? – Jezus On się zwie,
Pan Bóg Sabaot; On złego strzaska grot;
Innego nie masz Boga.

3. Choć diabłów pełen byłby świat, Co połknąć by nas chcieli,
My nie boimy się ich zdrad, Będziemy triumf mieli.
Książę ziemi tej W całej złości swej
Nie poradzi nam, Bo już skazany sam
I Słowo go powali.

4. Niech Bożych słów nie tyka wróg! Wziąć sobie ich nie damy;
Duch Boży z nami, z nami Bóg Z wszechmocy Swej darami!
Choć pozbawią źli Żony, dzieci, czci,
Chytra grabież ta Zysk lichy wrogom da;
Królestwo naszym będzie.

1

2

3

4

5

zgłoś niedziałający link

Cytat dnia

"Lecz po pewnym czasie wysechł potok, gdyż nie było deszczu w tym kraju" Mężnie i nie upadając na duchu obserwował ukrywający się Eliasz dzień po dniu powolny ubytek wody w potoku. Szeroki strumień wody stał się wąskim strumykiem, potem tylko cienką strużką, aż w końcu wysechł... Ptaki odleciały, a dzikie zwierzęta nie przychodziły więcej zaspakajać swe pragnienie. I dopiero wtedy do męża Bożego dotarło Słowo Pana: Wstań i idź do Sarepty (...) oto nakazałem pewnej tamtejszej wdowie, aby Cię żywiła. Większość z nas zapewne na długo przedtem poddałaby się niepokojowi i nie czekając aż wyschnie potok przedsięwzięła jakiś plan, poprosiła Boga o błogosławieństwo i wyruszyła w drogę, by szukać innego bezpiecznego miejsca... Niewiara patrzy na Boga poprzez okoliczności, tak jak często my patrzymy na słońce przez powietrze nasycone dymem. Wiara zaś stawia Boga między sobą i okolicznościami i patrzy na te okoliczności poprzez Boga. Bóg często gotów jest wyprowadzać nas z naszych trudności, lecz my nie mamy cierpliwości, aby czekać na właściwy czas... Jakże często przychodzi nam potem ze wstydem żałować tego, co sami przedsięwzieliśmy... Przyjacielu, czekaj, miej cierpliwość czekać! Bóg nigdy się nie spóźnia!" 1 Krl 17,7

Transmisja nabożeństwa

Lista transmisji

  • KZ w Wejherowie - niedziela 10.30

(alternatywny link)

(link dla osób ze słabym wzrokiem)

Losowy utwór

Via Dolorosa