Cytat dnia

" Bo On rani, lecz i opatruje, uderza, lecz jego ręce leczą.\" Przechodząc obok gór, którymi kiedyś wstrząsnęło trzęsienie ziemi tak, że się rozpadły, stwierdzamy, że po okresach gwałtownego niszczenia następują okresy wypełnione ciszą i powolnym odradzaniem się życia. Podobnie gdy spłonie las - pogorzelisko sprawia przygnębiające wrażenie, lecz po kilku miesiącach napełnia się nową, soczystą zielenią, a po kilkunastu latach nikt już nie pamięta, że kiedyś w tym miejscu była pustka zniszczenia. Podobnie bywa i w naszym życiu. Gdy dosięga nas cios i upadamy pod jego ciężarem wydaje nam się, że już się nie podniesiemy, że już nigdy na naszych twarzach nie zagości uśmiech. Ale i ta nasza pustka zniszczenia zapełnia się z czasem nowym życiem. Ból powoli mija, a serce staje się otwarte na to, co nowe. Stare przeminęło, oto wszystko staje się nowe. Nie warto wracać pamięcią do tego, co spłonęło, trzymać się kurczowo wspomnień i rozdrapywać rany, które już dawno powinny się zabliźnić. Może lepiej wyjść naprzeciw nowym wyzwaniom, otworzyć się na przyszłość, uchwycić się mocno ręki niebiańskiego Ojca i pozwolić poprowadzić w nieznane. On wie dokąd Cię prowadzi! Albowiem ja wiem, jakie myśli mam o was - mówi Pan - myśli o pokoju, a nie o niedoli, aby zgotować wam przyszłość i natchnąć nadzieją. (Jr 29,11) " Joba 5,18

Losowy utwór

Święty, Święty, Święty